Verdi is één van de grootste componisten van Italiaanse opera’s. Hij schreef er in totaal zesentwintig. De meest bekende zijn: Rigoletto (1851), Il Trovatore en La Traviata beide uit 1853 en Aida uit 1870. Zijn werk was tijdens zijn leven al populair en is dat nog steeds.

Zijn vader was een ongeletterde herbergier in Roncole, een dorp bij Busseto (Parma). Op zijn elfde jaar was hij al dorpsorganist in de dorpskerk. In 1832 kreeg hij een studiebeurs om in Milaan muziek te studeren maar de leider van het conservatorium wilde hem niet aannemen. Hij twijfelde aan Verdi’s talent. Dankzij de vrijgevigheid van Barezzi kan hij drie maanden privé les volgen bij Lavigna in Milaan. Lavigna was operadirigent en een man uit de praktijk.

In 1833 volgde Verdi,  Provesi op als organist van de kathedraal van Busseto en in 1839 debuteerde Verdi als operacomponist. Hij voerde de opera Oberto op in de Scala. Dit was een enorm succes. Het succes was zo groot dat zijn impresario hem meteen een contract laat tekenen voor nog eens drie opera’s. Twee van deze werken: ‘Nabucco’ en ‘I Lombardi’ zorgden voor een doorbraak tot ver buiten Italie. Hij zwerft enige tijd tussen Milaan, Rome, Parijs en Londen maar koopt uiteindelijk een landgoed in Busseto.

In 1859, toen Garibaldi Italië verenigde,  wordt Verdi een soort nationaal Italiaans symbool. Hij wordt gevraagd om in het eerste Italiaanse parlement te gaan zitten en doet dat ook. Tot 1865 is hij senator voor het leven voor Fidenza. Door deze politieke activiteiten had hij minder tijd voor het componeren. In de laatste 35 jaar van zijn leven componeerde hij nog zeven opera’s. In 1873 volgde zijn Requiem. Verdi’s requiem wordt beschouwd als één van zijn succesvolste werken.

De stijl van Verdi is typisch Italiaans